Przepraszać z góry czy po prostu?

Język, Leksyka/semantyka, Wskazówki poprawnościowe 2 komentarze »

Do napisania artykułu natchnęło mnie takie oto ogłoszenie.

obrazek

Gdzie popełniono w nim błąd? Odpowiedź w dalszej części.

Przeczytaj cały artykuł »

Wiersz, proza, liryka, epika

Baza wiedzy, Literatura, Terminy literackie 2 komentarze »

Kolejna rzecz z rodzaju tych oczywistych. Niestety, jak się okazuje, wcale nie tak oczywistych, mimo że te pojęcia wbija się uczniom od zamierzchłych czasów podstawówki. Jednak są to działania bezskuteczne, a nawet wśród uczniów klas maturalnych spotyka się wcale nie tak rzadko niedopuszczalne utożsamienie wiersza z liryką, a prozy z epiką. Dlatego uznałem, że jest to kolejny problem, który zasługuje na omówienie.

Przeczytaj cały artykuł »

O liryce i lirykach, czyli fleksyjne rozterki

Język, Leksyka/semantyka, Odmiana, Terminy literackie, Wskazówki poprawnościowe Komentarze (1) »

Są w języku takie słowa, których odmiana wydaje się oczywista, ale do czasu… Komplikacje w tym zakresie uświadamiamy sobie, gdy wyraz ma kilka znaczeń, z czego najbardziej rozpowszechnione jest jedno, a pozostałe pojawiają się o wiele rzadziej. W takim przypadku nasuwa się dylemat związany z odmianą, która uzależniona jest wówczas od rodzaju gramatycznego i znaczenia wyrazu. Stąd biorą się na przykład wątpliwości, czy Adam Mickiewicz jest autorem liryk lozańskich, czy liryków lozańskich (stosowanie wielkiej litery nie ma tu uzasadnienia, gdyż jest to ogólne określenie tych wierszy, a nie tytuł zbioru).

Problem w tym akurat przypadku wynika z istnienia dwóch wyrazów: liryka i liryk, które łącznie mają aż trzy znaczenia i tyleż wzorców odmiany.

Przeczytaj cały artykuł »

Marketingowy bełkot: w najdrobniejszym calu

Frazeologia, Język, Wskazówki poprawnościowe 2 komentarze »

Jak wiadomo, jakość jest pochodną precyzji wykonania. Jeśli więc w przekazie marketingowym zasygnalizujemy tę drugą właściwość, osiągniemy cel podwójny, gdyż implikuje ona automatycznie wysoką jakość produktu.

W celu podkreślenia dokładności wykonania przedmiotu można posłużyć się jakimś utrwalonym sformułowaniem. Można też w tym celu odwołać się do pewnego frazeologizmu zawiązanego z calem. Z tym że frazeologizm ów jest nagminnie używany w błędnej formie.

Przeczytaj cały artykuł »

Nauczycielu, myśl samodzielnie!

Refleksje, Sprawy szkolne Komentarze (0) »

Nauczyciel, niezależnie od nauczanego przedmiotu, powinien wdrażać uczniów do samodzielnego myślenia, chociaż struktura egzaminu kończącego naukę języka polskiego w liceum, wymagającego myślenia zgodnego z kluczem, wcale temu nie sprzyja. Nie można jednak zapominać, że sam też powinien myśleć samodzielnie i krytycznie przyjmować rozstrzygnięcia proponowane przez autorów podręczników, a nawet twórców materiałów metodycznych. Pisałem już o ich wpadkach w artykułach Na toż — kulinarny problem i Mickiewicz politeistą?, a jakiś czas temu kolejnego przykładu dostarczyła mi koleżanka po fachu. I okazuje się, że nawet uczenie ortografii w oparciu o materiały przygotowywane przez specjalistów w przewodnikach metodycznych bywa niekiedy ryzykowne, i to nie z powodu możliwych przypadkowych błędów w druku.

Przeczytaj cały artykuł »

Ad. 3? A.D. 3? Ad 3? — dwie literki a tyle kłopotu

Język, Ortografia, Sprawy szkolne, Wskazówki poprawnościowe 10 komentarzy »

Oj tak, dają się nam te dwie literki we znaki, i to w różnych sytuacjach, o czym można się przekonać na wiele sposobów, przede wszystkim przeglądając protokoły z zebrań rady pedagogicznej, w których jedno z tych oznaczeń (nie zdradzę chwilowo które) pełni funkcję odnośnika do kolejnego punktu porządku zebrania (oznaczonego liczbą w systemie arabskim). I — jak to nierzadko w spornych sytuacjach bywa — przeważa w nich… błędna forma zapisu. Błędna, ale w tym kontekście.

Przeczytaj cały artykuł »

Zebranie czy posiedzenie rady pedagogicznej?

Baza wiedzy, Język, Sprawy szkolne, Wskazówki poprawnościowe 10 komentarzy »

Mało kto się nad tym zastanawia, a w protokołach w różnych szkołach spotyka się dwie formy tytułowania dokumentów relacjonujących prace tego gremium: jedni nazywają je protokołami zebrań, inni protokołami posiedzeń. Co więcej, w treści wielu z nich używa się tych terminów zamiennie. Dla urozmaicenia niektórzy piszą jeszcze o porządku obrad. Jak jednak powinno się pisać? Na to pytanie, i nie tylko, odpowiadam w dalszej części artykułu.

Zanim jednak przejdziemy do sedna, wyjaśnimy dwa problemy językowo-ortograficzne, które pojawiają się przy tej okazji.

Przeczytaj cały artykuł »

Silnik: Wordpress - Theme autorstwa N.Design Studio. Spolszczenie: Adam Klimowski. Modyfikacja: Łukasz Rokicki.
RSS wpisów RSS komentarzy


Karmar - Zakład stolarski | Meble na wymiar
kuchnie, szafy, komody - Radom, Skaryszew, Kozienice